چَرخ

نیکی و بَدی که در نَهاد بَشر است

شادی و غمی که در قضا و قَدَر است

با چرخ مکن حواله کاندر رَهِ عقل

چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است.

****

افلاک که چون غم نفزایند دگر

نَنهَند به جا، تا نَرُبایند دگر

نا آمدگان اگر بدانند که ما

از دهر چه می کشیم، نایند دگر.

"خیام"